γλωσσοτομέω
Verbe · glôssotoméô (glôssotoméô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
γλωσσοτομέω-ῶ, f.
ήσω, couper la langue, Plut. M. 849b (att. γλωττο-) ;
τινα, Spt.
2 Macc. 7, 4,
à qqn.
Étym.
γλῶσσα, -τομος de τέμνω.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
3 occurrences
2 Maccabées
LXX · 1- 7:4… ἐκπυρωθέντων τὸν γενόμενον αὐτῶν προήγορον προσέταξεν γλωσσοτομεῖν καὶ περισκυθίσαντας ἀκρωτηριάζειν τῶν λοιπῶν ἀδελφῶν …
4 Maccabées
LXX · 2- 10:19… γὰρ παρὰ τοῦτο τὸν λογισμὸν ἡμῶν γλωττοτομήσεις
- 12:13… καὶ ἐκ τῶν αὐτῶν γεγονότας στοιχείων γλωττοτομῆσαι καὶ τοῦτον καταικίσας τὸν τρόπον βασανίσαι