γόος
Nom · goos (goos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
γόος, ου
(ὁ) gémissement, lamentation,
(d’ord. avec accompagnement de larmes,
Od. 4, 758 ;
Trag. Eschl.
Ch. 449,
etc.) ; γόους
δακρύειν, Soph. Aj. 579, gémir en
pleurant ; γόος τινός, Il. 24, 507 ; Od. 4, 113 ; Q. Sm. 3, 644, gémissement
sur le sort de qqn ; γόους θησόμεσθ’ ἃ
πάσχομεν, Eur. Or. 1121 = γοησόμεθα, nous gémirons sur nos souffrances ;
particul. sur un mort, Il. 18, 316 ; 23, 10, 14 ; en parl. du chant
plaintif du rossignol, Soph.
Aj. 628 ||
E Gén. homér. d’ord. γόοιο
(28 fois dans l’ Il. et
l’Od.), γόου seul. Il. 17, 38 ; 23, 14 ; 24, 227 ;
Od. 19,
268.
Étym.
γοάω.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
4 occurrences
3 Maccabées
LXX · 4- 1:18… καὶ ἀπέδωκαν κόνει τὰς κόμας πασάμεναι γόου τε καὶ στεναγμῶν ἐνεπίμπλων τὰς πλατείας
- 4:3… τόπος ἢ τίνες ἀγυιαὶ κοπετοῦ καὶ γόων ἐπ᾿ αὐτοῖς οὐκ ἐνεπιπλῶντο
- 4:6… ὑπεληλυθυῖαι παστὸν νεάνιδες ἀντὶ τέρψεως μεταλαβοῦσαι γόους καὶ κόνει τὴν μυροβρεχῆ πεφυρμέναι κόμην …
- 5:49… τῆς ἀθλιωτάτης προσδοκίας εἰς οἶκτον καὶ γόους τραπέντες κατεφίλουν ἀλλήλους περιπλεκόμενοι τοῖς συγγενέσιν …