δεκάδαρχος
Nom · dékadarkhos (dékadarkos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
δεκάδ·αρχος, ου
(ὁ)
[ᾰ]
1 décurion, commandant de
dix hommes, Xén. Cyr. 4, 2, 13 ;
8, 1, 14, etc.
||
2 à
Rome, décemvir, DH. 10, 60.
Étym.
δεκάς, ἄρχω.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
4 occurrences
Exode
LXX · 2- 18:21… χιλιάρχους καὶ ἑκατοντάρχους καὶ πεντηκοντάρχους καὶ δεκαδάρχους
- 18:25… χιλιάρχους καὶ ἑκατοντάρχους καὶ πεντηκοντάρχους καὶ δεκαδάρχους
Deutéronome
LXX · 1- 1:15… χιλιάρχους καὶ ἑκατοντάρχους καὶ πεντηκοντάρχους καὶ δεκαδάρχους καὶ γραμματοεισαγωγεῖς τοῖς κριταῖς ὑμῶν
1 Maccabées
LXX · 1- 3:55… χιλιάρχους καὶ ἑκατοντάρχους καὶ πεντηκοντάρχους καὶ δεκαδάρχους