διαβούλιον
Nom · diavoulion (diaboulion)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
διαϐούλιον, ου
(τὸ)
I ce qu’on délibère,
d’où :
1 délibération, conseil,
Spt. Ps.
9, 23 ; Sap.
1, 9 ; Hos.
4, 9 ; Pol.
2, 26, 3 ; 3, 20,
1 ; 5, 58, 2 ; 5, 102, 2 ; 6, 51, 6
||
2 résolution, décision,
décret, Pol. 4, 24,
2 ; 5, 49, 6 ||
II corps délibérant,
conseil, Pol. 2, 39,
6 ; 11, 10, 7 ; 29, 4, 2.
Étym.
διά, βουλή, cf.
διαϐουλεύομαι.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
9 occurrences
Psaumes
LXX · 1- 9:23… ἀσεβῆ ἐμπυρίζεται ὁ πτωχός συλλαμβάνονται ἐν διαβουλίοις οἷς διαλογίζονται
Osée
LXX · 3- 4:9… αὐτὸν τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ καὶ τὰ διαβούλια αὐτοῦ ἀνταποδώσω αὐτῷ
- 5:4οὐκ ἔδωκαν τὰ διαβούλια αὐτῶν τοῦ ἐπιστρέψαι πρὸς τὸν θεὸν …
- 7:2… αὐτῶν ἐμνήσθην νῦν ἐκύκλωσεν αὐτοὺς τὰ διαβούλια αὐτῶν ἀπέναντι τοῦ προσώπου μου ἐγένοντο
Ézéchiel
LXX · 1- 11:5… οὕτως εἴπατε οἶκος Ισραηλ καὶ τὰ διαβούλια τοῦ πνεύματος ὑμῶν ἐγὼ ἐπίσταμαι
Sagesse
LXX · 1- 1:9ἐν γὰρ διαβουλίοις ἀσεβοῦς ἐξέτασις ἔσται λόγων δὲ αὐτοῦ …
Siracide
LXX · 3- 15:14… ἄνθρωπον καὶ ἀφῆκεν αὐτὸν ἐν χειρὶ διαβουλίου αὐτοῦ
- 17:6 διαβούλιον καὶ γλῶσσαν καὶ ὀφθαλμούς ὦτα καὶ …
- 44:4ἡγούμενοι λαοῦ ἐν διαβουλίοις καὶ συνέσει γραμματείας λαοῦ σοφοὶ λόγοι …