διαφαύσκω
Verbe · diafafskô (diafauskô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
δια·φαύσκω (seul.
prés.) commencer à briller :
ἅμ’ ἡμέρῃ διαφωσκούσῃ (ion.) Hdt. 3, 86 ; 9, 45 ;
ou abs.
ἄρτι διαφαύσκοντος, Pol. 31, 22, 13, le jour
commençant à poindre.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
5 occurrences
Genèse
LXX · 1- 44:3τὸ πρωὶ διέφαυσεν καὶ οἱ ἄνθρωποι ἀπεστάλησαν αὐτοὶ καὶ …
Juges
LXX · 1- 16:2… ἐκώφευσαν ὅλην τὴν νύκτα λέγοντες ἕως διαφαύσῃ ὁ ὄρθρος καὶ φονεύσωμεν αὐτόν
1 Samuel
LXX · 1- 14:36… νύκτα καὶ διαρπάσωμεν ἐν αὐτοῖς ἕως διαφαύσῃ ἡ ἡμέρα καὶ μὴ ὑπολίπωμεν ἐν …
2 Samuel
LXX · 1- 2:32… μετ᾿ αὐτοῦ ὅλην τὴν νύκτα καὶ διέφαυσεν αὐτοῖς ἐν Χεβρων
Judith
LXX · 1- 14:2καὶ ἔσται ἡνίκα ἐὰν διαφαύσῃ ὁ ὄρθρος καὶ ἐξέλθῃ ὁ ἥλιος …