διεξάγω
Verbe · diéksagô (diéksagô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
δι·εξάγω (ao. 2
διεξήγαγον, etc.) [ᾰ]
1 conduire jusqu’au bout,
mener à bonne fin ; τὸν βίον ἀπό τινος,
Pol. 1, 71, 1,
soutenir sa vie du produit de qqe ch. ; abs. Plut. M. 1090b ; δ. ἀμφισϐήτησιν,
Pol. 5, 1, 5,
arranger un différend ||
2 p.
suite, gouverner, diriger : δ. τὰ
γινόμενα, Plut. M. 568d, diriger les événements ; ἐν τῇ
πάσῃ φιλανθρωπίᾳ δ. τοὺς συμμάχους, Pol. 3, 77, 4, traiter les
alliés avec une entière bienveillance ; τὰ κατὰ
τὴν ἀρχὴν δ. Pol. 1, 9, 6, s’occuper des choses du commandement ;
τὸ δίκαιον δ. Pol. 4, 73, 8 ;
20, 6, 1, rendre la justice.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
5 occurrences
Esther
LXX · 1- 3:13… ἐπιεικέστερον δὲ καὶ μετὰ ἠπιότητος ἀεὶ διεξάγων τοὺς τῶν ὑποτεταγμένων ἀκυμάτους διὰ παντὸς …
Habacuc
LXX · 1- 1:4διὰ τοῦτο διεσκέδασται νόμος καὶ οὐ διεξάγεται εἰς τέλος κρίμα ὅτι ὁ ἀσεβὴς …
2 Maccabées
LXX · 2- 10:12… ἀδικίαν ἐπειρᾶτο τὰ πρὸς αὐτοὺς εἰρηνικῶς διεξάγειν
- 14:30ὁ δὲ Μακκαβαῖος αὐστηρότερον διεξαγαγόντα συνιδὼν τὸν Νικάνορα τὰ πρὸς αὐτὸν …
Siracide
LXX · 1- 3:17τέκνον ἐν πραΰτητι τὰ ἔργα σου διέξαγε καὶ ὑπὸ ἀνθρώπου δεκτοῦ ἀγαπηθήσῃ