διηνεκῶς
Adverbe · diinékôs (diênékôs)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
διηνεκῶς,
1 d’une manière continue,
avec suite, Od. 7,
241 ; 12, 56 ; Eschl. Ag. 319 ||
2 d’une façon distincte,
nettement, Od. 4,
836 ; Hés. Th. 627 ||
E Ion. et épq. διηνεκέως,
Od. ll. cc. ;
att. διανεκῶς
[ᾱ] Th.
H.P. 5, 8, 3 ;
éol. ζανεκῶς,
Cor. fr.
9.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
4 occurrences
Esther
LXX · 1- B:4… ἔθνος τά τε τῶν βασιλέων παραπέμποντας διηνεκῶς διατάγματα πρὸς τὸ μὴ κατατίθεσθαι τὴν …
3 Maccabées
LXX · 3- 3:11… τοῦ μεγίστου θεοῦ κράτος ὑπολαμβάνων δὲ διηνεκῶς ἐν τῇ αὐτῇ διαμενεῖν βουλῇ ἔγραψεν …
- 3:22… τῇ συμφύτῳ κακοηθείᾳ τὸ καλὸν ἀπωσάμενοι διηνεκῶς δὲ εἰς τὸ φαῦλον ἐκνεύοντες
- 4:16μεγάλως δὲ καὶ διηνεκῶς ὁ βασιλεὺς χαρᾷ πεπληρωμένος συμπόσια ἐπὶ …