διυφαίνω
Verbe · diufénô (diufaïnô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
δι·υφαίνω [ῠ]
tresser, tisser, entrelacer, Gal.
4, 521 (prés.) ; Luc. V.H. 1, 15 (inf. ao. διυφῆναι) ;
El. N.A.
9, 17 (part. pf.
pass. διυφασμένα).
Étym.
διά, ὑ.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗