διωστήρ
Nom · diôstir (diôstêr)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
διωστήρ, ῆρος
(ὁ)
1 bâton qu’on passe dans
l’anneau d’un coffre pour le porter, Spt.
Ex. 38, 4 ;
40, 18 ; Aqu.
Ex. 30, 4
||
2 diostre, instrument pour
extraire le fer d’une plaie, t. de chir.
P. Eg. 352
Briau.
Étym.
διωθέω.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
5 occurrences
Exode
LXX · 5- 38:4εὐρεῖς τοῖς διωστῆρσιν ὥστε αἴρειν αὐτὴν ἐν αὐτοῖς
- 38:10… τοῦ δευτέρου εὐρεῖς ὥστε αἴρειν τοῖς διωστῆρσιν ἐν αὐτοῖς
- 38:11καὶ τοὺς διωστῆρας τῆς κιβωτοῦ καὶ τῆς τραπέζης ἐποίησεν …
- 39:14… τὴν κιβωτὸν τῆς διαθήκης καὶ τοὺς διωστῆρας αὐτῆς
- 40:20… εἰς τὴν κιβωτὸν καὶ ὑπέθηκεν τοὺς διωστῆρας ὑπὸ τὴν κιβωτὸν