δολιότης
Nom · doliotis (doliotês)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
δολιότης, ητος
(ἡ), ruse, fourberie, Spt. Num. 25, 18 ; Ps. 37, 13.
Étym.
δόλιος.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
6 occurrences
Nombres
LXX · 1- 25:18ὅτι ἐχθραίνουσιν αὐτοὶ ὑμῖν ἐν δολιότητι ὅσα δολιοῦσιν ὑμᾶς διὰ Φογωρ καὶ …
Psaumes
LXX · 4- 37:13… τὰ κακά μοι ἐλάλησαν ματαιότητας καὶ δολιότητας ὅλην τὴν ἡμέραν ἐμελέτησαν
- 49:19… κακίαν καὶ ἡ γλῶσσά σου περιέπλεκεν δολιότητα
- 54:24… εἰς φρέαρ διαφθορᾶς ἄνδρες αἱμάτων καὶ δολιότητος οὐ μὴ ἡμισεύσωσιν τὰς ἡμέρας αὐτῶν …
- 72:18πλὴν διὰ τὰς δολιότητας ἔθου αὐτοῖς κατέβαλες αὐτοὺς ἐν τῷ …
Siracide
LXX · 1- 37:3… πόθεν ἐνεκυλίσθης καλύψαι τὴν ξηρὰν ἐν δολιότητι