δρομεύς
Nom · droméfs (dromeus)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
δρομεύς, έως
(ὁ) coureur, Eur. El. 824 ; Ar. Vesp. 1206 ; Plat. Leg. 822b ; Spt. Job 9, 25, etc. ||
E Nom. plur. att. δρομῆς,
Eup. 2-1, 458
Meineke ; dat. pl. poét.
δρομέσι, Call.
fr. 498, 4.
Étym.
δραμεῖν.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
5 occurrences
Job
LXX · 1- 9:25ὁ δὲ βίος μού ἐστιν ἐλαφρότερος δρομέως ἀπέδρασαν καὶ οὐκ εἴδοσαν
Proverbes
LXX · 3- 6:11… πενία καὶ ἡ ἔνδεια ὥσπερ ἀγαθὸς δρομεύς ἐὰν δὲ ἄοκνος ᾖς ἥξει ὥσπερ …
- 6:11… σου ἡ δὲ ἔνδεια ὥσπερ κακὸς δρομεὺς ἀπαυτομολήσει
- 24:34… καὶ ἡ ἔνδειά σου ὥσπερ ἀγαθὸς δρομεύς
Amos
LXX · 1- 2:14καὶ ἀπολεῖται φυγὴ ἐκ δρομέως καὶ ὁ κραταιὸς οὐ μὴ κρατήσῃ …