δυναστεύω
Verbe · dunastévô (dunasteuô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
δυναστεύω [ῠ]
1 être le maître ; exercer
le pouvoir, la domination : τινός,
Posidon. (Ath.
213a) ;
τινί, Ath.
624d, sur
qqn ; ἐν ταῖσι πόλισι, Hdt. 9, 2 ; ἐν πόλει, Plat. Rsp. 498e, dans les villes, dans une ville ; ἐν τοῖς Ἕλλησι, Isocr.
1, 178 Baiter-Sauppe, parmi les Grecs ;
πᾶσαν δυναστείαν δυναστεύειν,
Plat. Leg.
777e, exercer
une domination quelconque ; abs.
οἱ δυναστεύοντες, Plat. Leg. 711c, ceux qui exercent
un pouvoir absolu ; αἱ δυναστεύουσαι
πόλεις, Pol. 2,
5, 2, les États prépondérants ||
2 p.
anal. en parl. de choses diverses (forces
de la nature, passions etc.)
dominer, régner : en parl. du vent,
Hpc. 1247a ; des passions, Plat.
Pol. 273c ; d’une cause de maladie, Gal.
7, 113 ||
3 t.
d’arithm. au pass. être élevé au cube (cf. δύναμαι) Plat. Rsp. 546b.
Étym.
δυνάστης.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
10 occurrences
2 Rois
LXX · 1- 10:13… τοῦ βασιλέως καὶ τῶν υἱῶν τῆς δυναστευούσης
1 Chroniques
LXX · 1- 16:21οὐκ ἀφῆκεν ἄνδρα τοῦ δυναστεῦσαι αὐτοὺς καὶ ἤλεγξεν περὶ αὐτῶν βασιλεῖς
Esther
LXX · 2- E:7… ἐκζητοῦντας ἀνοσίως συντετελεσμένα τῇ τῶν ἀνάξια δυναστευόντων λοιμότητι
- E:19ταύτην γὰρ ὁ πάντα δυναστεύων θεὸς ἀντ᾿ ὀλεθρίας τοῦ ἐκλεκτοῦ γένους …
Proverbes
LXX · 1- 19:10… καὶ ἐὰν οἰκέτης ἄρξηται μεθ᾿ ὕβρεως δυναστεύειν
Jérémie
LXX · 1- 13:18εἴπατε τῷ βασιλεῖ καὶ τοῖς δυναστεύουσιν ταπεινώθητε καὶ καθίσατε ὅτι καθῃρέθη ἀπὸ …
Siracide
LXX · 2- 5:3καὶ μὴ εἴπῃς τίς με δυναστεύσει ὁ γὰρ κύριος ἐκδικῶν ἐκδικήσει
- 12:5… αὐτῷ ἵνα μὴ ἐν αὐτοῖς σε δυναστεύσῃ διπλάσια γὰρ κακὰ εὑρήσεις ἐν πᾶσιν …
3 Maccabées
LXX · 2- 2:7… ἐπὶ σοὶ τῷ τῆς ἁπάσης κτίσεως δυναστεύοντι σώους διεκόμισας
- 5:7τὸν παντοκράτορα κύριον καὶ πάσης δυνάμεως δυναστεύοντα ἐλεήμονα θεὸν αὐτῶν καὶ πατέρα δυσκαταπαύστῳ …