δυναστεύω

Verbe · dunastévô (dunasteuô)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

δυναστεύω [ῠ]
1 être le maître ; exercer le pouvoir, la domination : τινός, Posidon. (Ath. 213a) ; τινί, Ath. 624d, sur qqn ; ἐν ταῖσι πόλισι, Hdt. 9, 2 ; ἐν πόλει, Plat. Rsp. 498e, dans les villes, dans une ville ; ἐν τοῖς Ἕλλησι, Isocr. 1, 178 Baiter-Sauppe, parmi les Grecs ; πᾶσαν δυναστείαν δυναστεύειν, Plat. Leg. 777e, exercer une domination quelconque ; abs. οἱ δυναστεύοντες, Plat. Leg. 711c, ceux qui exercent un pouvoir absolu ; αἱ δυναστεύουσαι πόλεις, Pol. 2, 5, 2, les États prépondérants ||
2 p. anal. en parl. de choses diverses (forces de la nature, passions etc.) dominer, régner : en parl. du vent, Hpc. 1247a ; des passions, Plat. Pol. 273c ; d’une cause de maladie, Gal. 7, 113 ||
3 t. d’arithm. au pass. être élevé au cube (cf. δύναμαι) Plat. Rsp. 546b.
Étym. δυνάστης.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

10 occurrences

  1. 2 Rois

    LXX · 1
  2. 10:13… τοῦ βασιλέως καὶ τῶν υἱῶν τῆς δυναστευούσης
  3. 1 Chroniques

    LXX · 1
  4. 16:21οὐκ ἀφῆκεν ἄνδρα τοῦ δυναστεῦσαι αὐτοὺς καὶ ἤλεγξεν περὶ αὐτῶν βασιλεῖς
  5. Esther

    LXX · 2
  6. E:7… ἐκζητοῦντας ἀνοσίως συντετελεσμένα τῇ τῶν ἀνάξια δυναστευόντων λοιμότητι
  7. E:19ταύτην γὰρ ὁ πάντα δυναστεύων θεὸς ἀντ᾿ ὀλεθρίας τοῦ ἐκλεκτοῦ γένους …
  8. Proverbes

    LXX · 1
  9. 19:10… καὶ ἐὰν οἰκέτης ἄρξηται μεθ᾿ ὕβρεως δυναστεύειν
  10. Jérémie

    LXX · 1
  11. 13:18εἴπατε τῷ βασιλεῖ καὶ τοῖς δυναστεύουσιν ταπεινώθητε καὶ καθίσατε ὅτι καθῃρέθη ἀπὸ …
  12. Siracide

    LXX · 2
  13. 5:3καὶ μὴ εἴπῃς τίς με δυναστεύσει ὁ γὰρ κύριος ἐκδικῶν ἐκδικήσει
  14. 12:5… αὐτῷ ἵνα μὴ ἐν αὐτοῖς σε δυναστεύσῃ διπλάσια γὰρ κακὰ εὑρήσεις ἐν πᾶσιν …
  15. 3 Maccabées

    LXX · 2
  16. 2:7… ἐπὶ σοὶ τῷ τῆς ἁπάσης κτίσεως δυναστεύοντι σώους διεκόμισας
  17. 5:7τὸν παντοκράτορα κύριον καὶ πάσης δυνάμεως δυναστεύοντα ἐλεήμονα θεὸν αὐτῶν καὶ πατέρα δυσκαταπαύστῳ …