δυσμένεια
Nom · dusménia (dusménéïa)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
δυσμένεια, ας
(ἡ) hostilité, animosité, malveillance,
Soph. El.
619, 1124 ; Eur. Her. 991 ; Ant. 125, 28 ; joint à
φθόνος, Plat.
Rsp. 500c ; Isocr. 95e ; au plur. joint à φθόνοι,
Plat. Prot.
316d.
Étym.
δυσμενής.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
5 occurrences
2 Maccabées
LXX · 3- 6:29… αὐτὸν τὴν μικρῷ πρότερον εὐμένειαν εἰς δυσμένειαν μεταβαλόντων διὰ τὸ τοὺς προειρημένους λόγους …
- 12:3… τέκνοις ὡς μηδεμιᾶς ἐνεστώσης πρὸς αὐτοὺς δυσμενείας
- 14:39… ποιῆσαι ἣν εἶχεν πρὸς τοὺς Ιουδαίους δυσμένειαν ἀπέστειλεν στρατιώτας ὑπὲρ τοὺς πεντακοσίους συλλαβεῖν …
3 Maccabées
LXX · 2- 3:19τὴν δὲ αὐτῶν εἰς ἡμᾶς δυσμένειαν ἔκδηλον καθιστάντες ὡς μονώτατοι τῶν ἐθνῶν …
- 7:4… ἔχουσιν οὗτοι πρὸς πάντα τὰ ἔθνη δυσμένειαν μέχρι ἂν συντελεσθῇ τοῦτο