δυσμενής
Adjectif · dusménis (dusménês)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
δυσ·μενής, ής, ές,
malveillant, hostile, en parl. de pers.
Il. 5, 488 ;
16, 521 ; Hdt.
3, 82 ; p. opp.
à εὐμενέτης, Od. 6, 184 ; en parl. de choses (parole,
action, etc.) Eur. Andr. 1092, Med. 297, etc. ; avec un dat. Eschl.
Ag. 1193,
etc. ; ou un
gén. Soph. Ant. 187, malveillant
pour, etc. ; abs. οἱ δυσμενέες,
Il. 16, 521 ;
Eschl. Sept.
234, l’ennemi ||
Cp. -έστερος, Plat. Prot. 317b ; Eur. Suppl. 429.
Sup. -έστατος, Soph. Aj. 662, El. 407.
Étym.
δ. μένος.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
5 occurrences
Esther
LXX · 2- B:4… ταῖς κατὰ τὴν οἰκουμένην φυλαῖς ἀναμεμεῖχθαι δυσμενῆ λαόν τινα τοῖς νόμοις ἀντίθετον πρὸς …
- B:7ὅπως οἱ πάλαι καὶ νῦν δυσμενεῖς ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ βιαίως εἰς τὸν …
3 Maccabées
LXX · 3- 3:2τούτων δὲ οἰκονομουμένων φήμη δυσμενὴς ἐξηχεῖτο κατὰ τοῦ γένους ἀνθρώποις συμφρονοῦσιν …
- 3:7… ταῖς δυνάμεσιν ὁμοσπόνδους τοὺς ἀνθρώπους γίνεσθαι δυσμενεῖς δὲ εἶναι καὶ μέγα τι τοῖς …
- 3:25… κατακεκλεισμένους εἰς ἀνήκεστον καὶ δυσκλεῆ πρέποντα δυσμενέσι φόνον