δυσσεβής
Adjectif · dussévis (dussébês)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
δυσ·σεϐής, ής, ές,
impie, en parl. de pers. Eschl. Sept. 598 ; Soph. Aj. 1293 ; Eur. Hipp. 1050 ; en parl. de choses,
Eschl. Ag.
758 ; Soph.
Ant. 514 ;
Eur. Med.
1287, I.T.
694, etc. ||
Cp. -έστερος, Eschl.
Sept. 598 ;
sup. -έστατος,
Soph. Aj.
1293.
Étym.
δ. σέϐομαι.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
7 occurrences
2 Maccabées
LXX · 4- 3:11… ὑπεροχῇ κειμένου οὕτως ἦν διαβάλλων ὁ δυσσεβὴς Σιμων τὰ δὲ πάντα ἀργυρίου τετρακόσια …
- 8:14… κύριον ἠξίουν ῥύσασθαι τοὺς ὑπὸ τοῦ δυσσεβοῦς Νικάνορος πρὶν συντυχεῖν πεπραμένους
- 9:9ὥστε καὶ ἐκ τοῦ σώματος τοῦ δυσσεβοῦς σκώληκας ἀναζεῖν καὶ ζῶντος ἐν ὀδύναις …
- 15:33καὶ τὴν γλῶσσαν τοῦ δυσσεβοῦς Νικάνορος ἐκτεμὼν ἔφη κατὰ μέρος δώσειν …
3 Maccabées
LXX · 3- 3:1ἃ καὶ μεταλαμβάνων ὁ δυσσεβὴς ἐπὶ τοσοῦτον ἐξεχόλησεν ὥστε οὐ μόνον …
- 3:24… αἰφνιδίου μετέπειτα ταραχῆς ἐνστάσης ἡμῖν τοὺς δυσσεβεῖς τούτους κατὰ νώτου προδότας καὶ βαρβάρους …
- 5:47ὁ δὲ ὀργῇ βαρείᾳ γεμίσας δυσσεβῆ φρένα παντὶ τῷ βάρει σὺν τοῖς …