εὐγενῶς
Adverbe · évgénôs (eugénôs)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
εὐγενῶς, adv.
1 noblement, Eur. Cycl. 201 ; Plut. M. 7f ||
2 courageusement,
Eur. Tr.
729.
Étym.
εὐγενής.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
6 occurrences
2 Maccabées
LXX · 1- 14:42 εὐγενῶς θέλων ἀποθανεῖν ἤπερ τοῖς ἀλιτηρίοις ὑποχείριος …
4 Maccabées
LXX · 5- 6:22… ταῦτα ὑμεῖς μέν ὦ Αβρααμ παῖδες εὐγενῶς ὑπὲρ τῆς εὐσεβείας τελευτᾶτε
- 6:30καὶ ταῦτα εἰπὼν ὁ ἱερὸς ἀνὴρ εὐγενῶς ταῖς βασάνοις ἐναπέθανεν καὶ μέχρι τῶν …
- 9:22… ἐν πυρὶ μετασχηματιζόμενος εἰς ἀφθαρσίαν ὑπέμεινεν εὐγενῶς τὰς στρέβλας
- 12:14ἀλλ᾿ οἱ μὲν εὐγενῶς ἀποθανόντες ἐπλήρωσαν τὴν εἰς τὸν θεὸν …
- 13:11… μέν θάρρει ἀδελφέ ἔλεγεν ὁ δέ εὐγενῶς καρτέρησον