εὐλογητός
Adjectif · évlogitos (eulogêtos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
εὐλογητός, ή, όν,
béni, Phil. 1,
453 ; Spt. Ex. 18, 10 ; NT. Luc. 1, 68 ; Rom. 1, 25.
Étym.
εὐλογέω.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗