εὐστάθεια
Nom · éfstathia (eustatéïa)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
εὐστάθεια, ας
(ἡ) [ᾰθ]
fermeté, stabilité, consistance, équilibre du corps et de
l’intelligence, Plut. M. 135c ; fig. Plut. M. 342f ||
E Ion. εὐσταθίη, Hpc. 24, 45 ; Anth. 12, 199.
Étym.
εὐσταθής.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
7 occurrences
Esther
LXX · 1- B:5… καὶ πρὸς τὸ μὴ τὴν βασιλείαν εὐσταθείας τυγχάνειν
2 Maccabées
LXX · 1- 14:6… καὶ στασιάζουσιν οὐκ ἐῶντες τὴν βασιλείαν εὐσταθείας τυχεῖν
Sagesse
LXX · 1- 6:24… σοφῶν σωτηρία κόσμου καὶ βασιλεὺς φρόνιμος εὐστάθεια δήμου
3 Maccabées
LXX · 2- 3:26… χρόνον τελείως ἡμῖν τὰ πράγματα ἐν εὐσταθείᾳ καὶ τῇ βελτίστῃ διαθέσει κατασταθήσεσθαι
- 6:28… τοῦ νῦν προγόνων ἀπαραπόδιστον μετὰ δόξης εὐστάθειαν παρέχει τοῖς ἡμετέροις πράγμασιν
Psaumes de Salomon
LXX · 2- 4:9… ὀφθαλμοὶ αὐτῶν ἐπ᾿ οἶκον ἀνδρὸς ἐν εὐσταθείᾳ ὡς ὄφις διαλῦσαι σοφίαν ἀλλήλων ἐν …
- 6:4… καὶ ηὐλόγησεν τῷ ὀνόματι κυρίου ἐπ᾿ εὐσταθείᾳ καρδίας αὐτοῦ ἐξύμνησεν τῷ ὀνόματι τοῦ …