ζωπυρέω
Verbe · zôpuréô (dzôpuréô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ζωπυρέω-ῶ [ῠ]
I tr.
1 ranimer le feu,
rallumer, acc. Com. (EM. 413) ; Th. Ign. 27 ; fig. ranimer, rallumer (l’ardeur, une querelle,
etc.) Eschl.
Sept. 289 ;
Eur. El.
1121 ; τινα,
Spt. 4 Reg.
8, 1, ranimer qqn, le rendre à la vie
||
2 p.
ext. allumer, animer, exciter, avec un
acc. de chose, Archyt.
(Jambl. Protr.
p. 40) ; Plut. Lyc. 9 ; rar. avec un acc. de
pers. Ar. Lys. 682 ||
II intr. s’enflammer, Arét.
Caus. m. diut. 1,
8.
Étym.
ζώπυρον.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
4 occurrences
2 Rois
LXX · 4- 8:1… Ελισαιε ἐλάλησεν πρὸς τὴν γυναῖκα ἧς ἐζωπύρησεν τὸν υἱόν λέγων ἀνάστηθι καὶ δεῦρο …
- 8:5… ἐγένετο αὐτοῦ ἐξηγουμένου τῷ βασιλεῖ ὡς ἐζωπύρησεν υἱὸν τεθνηκότα καὶ ἰδοὺ ἡ γυνή …
- 8:5… τεθνηκότα καὶ ἰδοὺ ἡ γυνή ἧς ἐζωπύρησεν τὸν υἱὸν αὐτῆς Ελισαιε βοῶσα πρὸς …
- 8:5… καὶ οὗτος ὁ υἱὸς αὐτῆς ὃν ἐζωπύρησεν Ελισαιε