θήρ
Nom · thir (têr)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
θήρ, gén.
θηρός (ὁ,
postér. ἡ,
v. ci-dessous) bête sauvage :
1 bête féroce,
ou simpl. bête sauvage (lion,
Il. 15, 586,
etc. ; Eur.
H.f. 153 ;
joint à λέων,
Eur. H.f.
465 ; Epim.
dans El.
N.A. 12, 7 ;
lionne, joint à λέαινα, Anth. 14, 63 ; sanglier, Soph.
Tr. 1096,
etc.) ||
2 bête vivant sur terre,
p. opp. aux oiseaux et aux poissons,
Od. 24, 292 ;
Hés. O.
275 ||
3 bête en gén., même les oiseaux, p. opp. aux dieux ou aux
hommes, Eschl. Eum. 70 ; Arion Bgk p. 566 ; Ar.
Av. 1064 ;
même bête apprivoisée ou domestique (θὴρ ἄφοϐος)
Soph. Aj.
366 ||
4 bête monstrueuse
ou fabuleuse, être monstrueux (Cerbère,
Soph. O.C.
1569 ; Sphinx, Eschl. Sept. 558 ; Centaure, Soph.
Tr. 568,
etc. ; Satyre, Eur. Cycl. 624) ||
5 fig.
en parl. de pers. (Oreste et
Pylade) Eur. Or. 1272 ||
E ἡ θήρ, El. N.A. 6, 24. En prose, on emploie de préférence θηρίον au sens de θήρ ; θήρ est surt. poétique.
Étym.
indo-europ. *ǵhueh₁r-, animal
sauvage ; cf. lat. ferus.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
5 occurrences
Job
LXX · 1- 5:23 θῆρες γὰρ ἄγριοι εἰρηνεύσουσίν σοι
2 Maccabées
LXX · 1- 4:25… φέρων θυμοὺς δὲ ὠμοῦ τυράννου καὶ θηρὸς βαρβάρου ὀργὰς ἔχων
3 Maccabées
LXX · 2- 5:31… γονεῖς παρῆσαν ἢ παίδων γόνοι τήνδε θηρσὶν ἀγρίοις ἐσκεύασα ἂν δαψιλῆ θοῖναν ἀντὶ …
- 6:7… διαβολαῖς φθόνου λέουσι κατὰ γῆς ῥιφέντα θηρσὶν βορὰν Δανιηλ εἰς φῶς ἀνήγαγες ἀσινῆ
4 Maccabées
LXX · 1- 9:28… τὴν τῆς κεφαλῆς δορὰν οἱ παρδάλεοι θῆρες ἀπέσυρον ὁ δὲ ταύτην βαρέως τὴν …