κέρκος
Nom · kérkos (kérkos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
κέρκος, ου
(ἡ)
I queue des animaux,
surtout des quadrupèdes, Plat. Phædr. 254d ; Ar. Ach. 787, etc. ; Plut. Sert. 16 ; des animaux en gén.
Arstt. P.A.
4, 10, 52 ; des
poissons, Arstt. H.A. 6, 10, 17 ||
II p.
anal.
1 c. πόσθη, Ar. Th. 239 ||
2 anse, Luc. Lex. 7.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
6 occurrences
Exode
LXX · 2- 4:4… ἔκτεινον τὴν χεῖρα καὶ ἐπιλαβοῦ τῆς κέρκου ἐκτείνας οὖν τὴν χεῖρα ἐπελάβετο τῆς …
- 4:4… ἐκτείνας οὖν τὴν χεῖρα ἐπελάβετο τῆς κέρκου καὶ ἐγένετο ῥάβδος ἐν τῇ χειρὶ …
Juges
LXX · 3- 15:4… ἀλώπεκας καὶ ἔλαβεν λαμπάδας καὶ ἐπέστρεψεν κέρκον πρὸς κέρκον καὶ ἔθηκεν λαμπάδα μίαν …
- 15:4… ἔλαβεν λαμπάδας καὶ ἐπέστρεψεν κέρκον πρὸς κέρκον καὶ ἔθηκεν λαμπάδα μίαν ἀνὰ μέσον …
- 15:4… λαμπάδα μίαν ἀνὰ μέσον τῶν δύο κέρκων καὶ ἔδησεν
Proverbes
LXX · 1- 33:17ὥσπερ ὁ κρατῶν κέρκου κυνός οὕτως ὁ προεστὼς ἀλλοτρίας κρίσεως