καθαριότης
Nom · kathariotis (katariotês)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
καθαριότης, ητος
(ἡ) [ᾰᾰ]
1 propreté, pureté,
Hdt. 2, 37 ;
Xén. Mem.
2, 1, 22 ; Arstt. Nic. 10, 5, 7 ; fig. pureté du
style, Sext. 640
Bkk. ||
2 p.
ext. décence, mesure, Plut.
Lyc. 21,
M. 67e ; Ath. 542c.
Étym.
καθάριος.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
6 occurrences
Exode
LXX · 1- 24:10… ὥσπερ εἶδος στερεώματος τοῦ οὐρανοῦ τῇ καθαριότητι
2 Samuel
LXX · 2- 22:21… κατὰ τὴν δικαιοσύνην μου κατὰ τὴν καθαριότητα τῶν χειρῶν μου ἀνταπέδωκέν μοι
- 22:25… τὴν δικαιοσύνην μου καὶ κατὰ τὴν καθαριότητα τῶν χειρῶν μου ἐνώπιον τῶν ὀφθαλμῶν …
Psaumes
LXX · 2- 17:21… τὴν δικαιοσύνην μου καὶ κατὰ τὴν καθαριότητα τῶν χειρῶν μου ἀνταποδώσει μοι
- 17:25… τὴν δικαιοσύνην μου καὶ κατὰ τὴν καθαριότητα τῶν χειρῶν μου ἐνώπιον τῶν ὀφθαλμῶν …
Siracide
LXX · 1- 43:1γαυρίαμα ὕψους στερέωμα καθαριότητος εἶδος οὐρανοῦ ἐν ὁράματι δόξης