καλαμάομαι
Verbe · kalamaomé (kalamaomaï)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
καλαμάομαι-ῶμαι [ᾰλᾰ] ramasser le chaume après la moisson,
d’où :
1 glaner, fig. Plut. M. 182a ||
2 p.
anal. grappiller après la vendange, Spt. Deut. 24, 22 ; Jer. 6, 9.
Étym.
καλάμη.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
8 occurrences
Deutéronome
LXX · 1- 24:20ἐὰν δὲ ἐλαιαλογήσῃς οὐκ ἐπαναστρέψεις καλαμήσασθαι τὰ ὀπίσω σου τῷ προσηλύτῳ καὶ …
Juges
LXX · 1- 20:45… πρὸς τὴν πέτραν τοῦ Ρεμμων καὶ ἐκαλαμήσαντο ἐξ αὐτῶν οἱ υἱοὶ Ισραηλ πεντακισχιλίους …
Isaïe
LXX · 3- 3:12λαός μου οἱ πράκτορες ὑμῶν καλαμῶνται ὑμᾶς καὶ οἱ ἀπαιτοῦντες κυριεύουσιν ὑμῶν …
- 24:13… τῶν ἐθνῶν ὃν τρόπον ἐάν τις καλαμήσηται ἐλαίαν οὕτως καλαμήσονται αὐτούς καὶ ἐὰν …
- 24:13… τρόπον ἐάν τις καλαμήσηται ἐλαίαν οὕτως καλαμήσονται αὐτούς καὶ ἐὰν παύσηται ὁ τρύγητος
Jérémie
LXX · 2- 6:9ὅτι τάδε λέγει κύριος καλαμᾶσθε καλαμᾶσθε ὡς ἄμπελον τὰ κατάλοιπα τοῦ …
- 6:9ὅτι τάδε λέγει κύριος καλαμᾶσθε καλαμᾶσθε ὡς ἄμπελον τὰ κατάλοιπα τοῦ Ισραηλ …
Siracide
LXX · 1- 33:16κἀγὼ ἔσχατος ἠγρύπνησα ὡς καλαμώμενος ὀπίσω τρυγητῶν