καπνίζω

Verbe · kapnizô (kapnidzô)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

καπνίζω (f. -ίσω, att. -ιῶ, pf. κεκάπνικα)
I tr.
1 faire de la fumée, allumer du feu, Il. 2, 399 ||
2 enfumer, Dém. 1257, 15 ; Sopatr. (Ath. 160f), d’où au pass. être enfumé, Démétr. com. (Ath. 405e) ||
II intr. devenir noir de fumée, être enfumé, Ar. Pax 892.
Étym. καπνός.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

11 occurrences

  1. Genèse

    LXX · 1
  2. 15:17… δυσμαῖς φλὸξ ἐγένετο καὶ ἰδοὺ κλίβανος καπνιζόμενος καὶ λαμπάδες πυρός αἳ διῆλθον ἀνὰ …
  3. Exode

    LXX · 2
  4. 19:18τὸ δὲ ὄρος τὸ Σινα ἐκαπνίζετο ὅλον διὰ τὸ καταβεβηκέναι ἐπ᾿ αὐτὸ …
  5. 20:18… τῆς σάλπιγγος καὶ τὸ ὄρος τὸ καπνίζον φοβηθέντες δὲ πᾶς ὁ λαὸς ἔστησαν …
  6. Psaumes

    LXX · 2
  7. 103:32… τρέμειν ὁ ἁπτόμενος τῶν ὀρέων καὶ καπνίζονται
  8. 143:5… καὶ κατάβηθι ἅψαι τῶν ὀρέων καὶ καπνισθήσονται
  9. Isaïe

    LXX · 2
  10. 7:4… τῶν δύο ξύλων τῶν δαλῶν τῶν καπνιζομένων τούτων ὅταν γὰρ ὀργὴ τοῦ θυμοῦ …
  11. 42:3κάλαμον τεθλασμένον οὐ συντρίψει καὶ λίνον καπνιζόμενον οὐ σβέσει ἀλλὰ εἰς ἀλήθειαν ἐξοίσει …
  12. Tobie

    LXX · 3
  13. 6:8… δαιμόνιον ἢ πνεῦμα πονηρόν ταῦτα δεῖ καπνίσαι ἐνώπιον ἀνθρώπου ἢ γυναικός καὶ οὐκέτι …
  14. 6:17… καὶ τοῦ ἥπατος τοῦ ἰχθύος καὶ καπνίσεις καὶ ὀσφρανθήσεται τὸ δαιμόνιον καὶ φεύξεται …
  15. 8:2… τοῦ ἰχθύος καὶ τὸ ἧπαρ καὶ ἐκάπνισεν
  16. Sagesse

    LXX · 1
  17. 10:7ἧς ἔτι μαρτύριον τῆς πονηρίας καπνιζομένη καθέστηκε χέρσος καὶ ἀτελέσιν ὥραις καρποφοροῦντα …