κασσίτερος
Nom · kassitéros (kassitéros)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
κασσίτερος, ου
(ὁ) [ῐ] étain,
primit. mélange d’argent et de plomb,
dont on faisait des cuirasses et des boucliers, Il. 11, 25, etc. ; Hés. Th. 862 ; Hdt. 3, 115.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
5 occurrences
Nombres
LXX · 1- 31:22… χαλκοῦ καὶ σιδήρου καὶ μολίβου καὶ κασσιτέρου
Ézéchiel
LXX · 3- 22:18… ἀναμεμειγμένοι πάντες χαλκῷ καὶ σιδήρῳ καὶ κασσιτέρῳ καὶ μολίβῳ ἐν μέσῳ ἀργυρίου ἀναμεμειγμένος …
- 22:20… ἄργυρος καὶ χαλκὸς καὶ σίδηρος καὶ κασσίτερος καὶ μόλιβος εἰς μέσον καμίνου τοῦ …
- 27:12… ἀργύριον καὶ χρυσίον καὶ σίδηρον καὶ κασσίτερον καὶ μόλυβον ἔδωκαν τὴν ἀγοράν σου
Siracide
LXX · 1- 47:18… τοῦ ἐπικεκλημένου θεοῦ Ισραηλ συνήγαγες ὡς κασσίτερον τὸ χρυσίον καὶ ὡς μόλιβον ἐπλήθυνας …