κατάρα
Nom · katara (katara)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
κατ·άρα, ας
(ἡ) [ᾰᾰρ]
imprécation, Eschl. Sept. 725 ; Eur. Hec. 945, etc. ; Plat. 2 Alc. 143b, etc. ||
E Ion. κατάρη, Hdt. 1, 165.
Étym.
κ. ἀρά.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗