κατάσκιος
Adjectif · kataskios (kataskios)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
κατά·σκιος, ος,
ον :
1 pass. ombragé, couvert de, dat. Hés. O. 515 ; Eschl. Ag. 493, etc. ; Soph. El. 422 ; postér. gén.
Anth. 9, 333
||
2 act. qui donne de l’ombrage, qui couvre, Eschl. Sept. 384 ; Eur. Ph. 657 ; Ar. Ach. 965.
Étym.
κ. σκιά.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
5 occurrences
Habacuc
LXX · 1- 3:3… ἥξει καὶ ὁ ἅγιος ἐξ ὄρους κατασκίου δασέος διάψαλμα ἐκάλυψεν οὐρανοὺς ἡ ἀρετὴ …
Zacharie
LXX · 1- 1:8… ἀνὰ μέσον τῶν δύο ὀρέων τῶν κατασκίων καὶ ὀπίσω αὐτοῦ ἵπποι πυρροὶ καὶ …
Jérémie
LXX · 1- 2:20… βουνὸν ὑψηλὸν καὶ ὑποκάτω παντὸς ξύλου κατασκίου ἐκεῖ διαχυθήσομαι ἐν τῇ πορνείᾳ μου
Ézéchiel
LXX · 1- 20:28… πᾶν βουνὸν ὑψηλὸν καὶ πᾶν ξύλον κατάσκιον καὶ ἔθυσαν ἐκεῖ τοῖς θεοῖς αὐτῶν …
Odes
LXX · 1- 4:3… καὶ ὁ ἅγιος ἐξ ὄρους Φαραν κατασκίου δασέως διάψαλμα ἐκάλυψεν οὐρανοὺς ἡ ἀρετὴ …