καταικίζω
Verbe · katékizô (kataïkidzô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
κατ·αικίζω (f.
att. -ιῶ,
ao. κατῄκισα,
pass. ao. κατῃκίσθην, pf.
κατῄκισμαι) traiter indignement,
d’où :
1 maltraiter, torturer,
DH. 3, 73 ;
Plut. M.
1141d
||
2 souiller, en parl. d’armes noircies par la fumée, etc. Od. 16, 290 ; 19, 9 ||
Moy. (f. -ιοῦμαι) m. sign. Eur. Andr. 827 ; DS. 18, 47.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
6 occurrences
4 Maccabées
LXX · 6- 6:3ἔπειτα περιαγκωνίσαντες ἑκατέρωθεν μάστιξιν κατῄκιζον
- 7:2καὶ καταικιζόμενος ταῖς τοῦ τυράννου ἀπειλαῖς καὶ καταντλούμενος …
- 9:15… καὶ ὠμόφρων οὐκ ἀνδροφονήσαντά με τοῦτον καταικίζεις τὸν τρόπον οὐδὲ ἀσεβήσαντα ἀλλὰ θείου …
- 11:1ὡς δὲ καὶ οὗτος ταῖς βασάνοις καταικισθεὶς ἐναπέθανεν ὁ πέμπτος παρεπήδησεν λέγων
- 12:13… αὐτῶν γεγονότας στοιχείων γλωττοτομῆσαι καὶ τοῦτον καταικίσας τὸν τρόπον βασανίσαι
- 13:27… εὐσέβειαν τοὺς ἀδελφοὺς οἱ ὑπολειπόμενοι τοὺς καταικιζομένους ὁρῶντες μέχρι θανάτου βασανιζομένους