κατακληροδοτέω
Verbe · kataklirodotéô (kataklêrodotéô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
κατα·κληροδοτέω-ῶ, distribuer par héritage,
Spt. Deut.
21, 16 ; Jos.
19, 51.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
2 occurrences
Deutéronome
LXX · 1- 21:16καὶ ἔσται ᾗ ἂν ἡμέρᾳ κατακληροδοτῇ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ …
1 Maccabées
LXX · 1- 3:36… ἐν πᾶσιν τοῖς ὁρίοις αὐτῶν καὶ κατακληροδοτῆσαι τὴν γῆν αὐτῶν