κατακληρόω
Verbe · katakliroô (kataklêroô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
κατα·κληρόω-ῶ, distribuer ou attribuer par la voie du sort, acc. DS. 13, 2 ||
Moy.
1 obtenir comme part, se
faire attribuer, acc. Plut. Pomp. 41 ||
2 tirer ou désigner par la voie du sort, Spt. 1 Reg. 14, 42.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
6 occurrences
1 Samuel
LXX · 6- 10:20… Σαμουηλ πάντα τὰ σκῆπτρα Ισραηλ καὶ κατακληροῦται σκῆπτρον Βενιαμιν
- 10:21… προσάγει σκῆπτρον Βενιαμιν εἰς φυλάς καὶ κατακληροῦται φυλὴ Ματταρι καὶ προσάγουσιν τὴν φυλὴν …
- 10:21… τὴν φυλὴν Ματταρι εἰς ἄνδρας καὶ κατακληροῦται Σαουλ υἱὸς Κις καὶ ἐζήτει αὐτόν …
- 14:42… Ιωναθαν τοῦ υἱοῦ μου ὃν ἂν κατακληρώσηται κύριος ἀποθανέτω καὶ εἶπεν ὁ λαὸς …
- 14:42… μέσον Ιωναθαν τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ καὶ κατακληροῦται Ιωναθαν
- 14:47καὶ Σαουλ κατακληροῦται ἔργον ἐπὶ Ισραηλ καὶ ἐπολέμει κύκλῳ …