κατακτάομαι
Verbe · kataktaomé (kataktaomaï)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
κατα·κτάομαι-ῶμαι (f. -ήσομαι, ao. κατεκτησάμην) acquérir,
conquérir, d’où posséder, acc. Soph. Aj. 768, 1256 ;
Plat. Tim.
75b ;
Str. 273,
etc. ; fig.
τὸ θέατρον, El.
V.H. 3, 8,
conquérir ou gagner les spectateurs d’un
théâtre ||
E Aor. passif au sens passif (et non
moyen, donc) κατεκτήθην,
DS. 16,
56.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
2 occurrences
2 Chroniques
LXX · 1- 28:10… υἱοὺς Ιουδα καὶ Ιερουσαλημ ὑμεῖς λέγετε κατακτήσεσθαι εἰς δούλους καὶ δούλας οὐκ ἰδού …
2 Maccabées
LXX · 1- 6:25… καὶ μύσος καὶ κηλῖδα τοῦ γήρως κατακτήσωμαι