καταπραΰνω
Verbe · katapraunô (katapraunô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
κατα·πραΰνω [ρᾱ]
adoucir, calmer, acc. de pers.
Plat. Euthyd.
288b,
etc. ; Isocr.
43c ;
Plut. Per.
33 ; ou de
chose, p. opp. à τραχύνω, Plat. Tim. 67a ; Pol. 5, 52, 14 ; rar. avec double
rég. τινὰ τῆς ὀργῆς, Plut. Them. 31, par imitat. de la
construct. παύειν τινὰ τῆς ὀργῆς,
apaiser la colère de qqn ||
E Ion. -ηΰνω, A. Rh. 1, 265 ;
Q. Sm. 14,
328.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
4 occurrences
Psaumes
LXX · 2- 82:2… τίς ὁμοιωθήσεταί σοι μὴ σιγήσῃς μηδὲ καταπραΰνῃς ὁ θεός
- 88:10… δὲ σάλον τῶν κυμάτων αὐτῆς σὺ καταπραΰνεις
Proverbes
LXX · 1- 15:18… μάχας μακρόθυμος δὲ καὶ τὴν μέλλουσαν καταπραΰνει μακρόθυμος ἀνὴρ κατασβέσει κρίσεις ὁ δὲ …
2 Maccabées
LXX · 1- 13:26… τὸ βῆμα Λυσίας ἀπελογήσατο ἐνδεχομένως συνέπεισεν κατεπράυνεν εὐμενεῖς ἐποίησεν ἀνέζευξεν εἰς Ἀντιόχειαν οὕτω …