καταρράκτης

Nom · katarraktis (katarraktês)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

καταρράκτης, ου (ὁ, ἡ)
I adj. qui se précipite, qui tombe : ὄμϐρος, Str. 640, pluie qui tombe ; ὀδός (poét. p. οὐδός) Soph. O.C. 1590, le seuil des enfers à la pente abrupte ||
II subst.
1 chute d’eau, cataracte, DS. 17, 97 ; Arr. An. 7, 7, 11 (v. Καταρράκτης) ||
2 herse d’un pont, App. Civ. 5, 82, ou d’une porte de ville qui s’abaisse, trappe ou guichet, DH. 8, 67 ; Plut. Ant. 77, M. 705e (cf. καταρρακτός) ||
3 écluse, Hld. 9, 8 ||
4 oiseau de mer qui fond sur sa proie, Ar. Av. 887 ; Arstt. An. 2, 12, 15, etc. ; p. anal. en parl. de l’aigle, Soph. fr. 344, ou des Harpyies, Soph. fr. 641.
Étym. καταράσσω, cf. καταράκτης, leç. plus régulière, καταρρ- provenant p.-ê. d’une confus. avec le radical de καταρρήγνυμι.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

11 occurrences

  1. Genèse

    LXX · 2
  2. 7:11… αἱ πηγαὶ τῆς ἀβύσσου καὶ οἱ καταρράκται τοῦ οὐρανοῦ ἠνεῴχθησαν
  3. 8:2… αἱ πηγαὶ τῆς ἀβύσσου καὶ οἱ καταρράκται τοῦ οὐρανοῦ καὶ συνεσχέθη ὁ ὑετὸς …
  4. Lévitique

    LXX · 1
  5. 11:17καὶ νυκτικόρακα καὶ καταρράκτην καὶ ἶβιν
  6. Deutéronome

    LXX · 1
  7. 14:17καὶ καταράκτην καὶ ἱέρακα καὶ τὰ ὅμοια αὐτῷ …
  8. 2 Rois

    LXX · 2
  9. 7:2… Ελισαιε καὶ εἶπεν ἰδοὺ ποιήσει κύριος καταρράκτας ἐν οὐρανῷ μὴ ἔσται τὸ ῥῆμα …
  10. 7:19… Ελισαιε καὶ εἶπεν ἰδοὺ κύριος ποιεῖ καταρράκτας ἐν τῷ οὐρανῷ μὴ ἔσται τὸ …
  11. Psaumes

    LXX · 1
  12. 41:8ἄβυσσος ἄβυσσον ἐπικαλεῖται εἰς φωνὴν τῶν καταρρακτῶν σου πάντες οἱ μετεωρισμοί σου καὶ …
  13. Malachie

    LXX · 1
  14. 3:10… παντοκράτωρ ἐὰν μὴ ἀνοίξω ὑμῖν τοὺς καταρράκτας τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἐκχεῶ ὑμῖν τὴν …
  15. Jérémie

    LXX · 3
  16. 20:2… αὐτὸν καὶ ἐνέβαλεν αὐτὸν εἰς τὸν καταρράκτην ὃς ἦν ἐν πύλῃ οἴκου ἀποτεταγμένου …
  17. 20:3… ἐξήγαγεν Πασχωρ τὸν Ιερεμιαν ἐκ τοῦ καταρράκτου καὶ εἶπεν αὐτῷ Ιερεμιας οὐχὶ Πασχωρ …
  18. 36:26… εἰς τὸ ἀπόκλεισμα καὶ εἰς τὸν καταρράκτην