καταρράκτης
Nom · katarraktis (katarraktês)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
καταρράκτης, ου
(ὁ, ἡ)
I adj. qui se précipite, qui tombe : ὄμϐρος, Str. 640, pluie qui tombe ; ὀδός (poét. p. οὐδός) Soph. O.C. 1590, le seuil des enfers à la pente abrupte
||
II subst.
1 chute d’eau, cataracte,
DS. 17, 97 ;
Arr. An.
7, 7, 11 (v.
Καταρράκτης) ||
2 herse d’un pont,
App. Civ.
5, 82, ou
d’une porte de ville qui s’abaisse, trappe ou guichet, DH. 8, 67 ; Plut. Ant. 77, M. 705e (cf. καταρρακτός) ||
3 écluse, Hld. 9, 8 ||
4 oiseau de mer qui fond
sur sa proie, Ar. Av. 887 ; Arstt. An. 2, 12, 15, etc. ;
p. anal. en parl. de
l’aigle, Soph. fr. 344, ou des Harpyies,
Soph. fr.
641.
Étym.
καταράσσω, cf.
καταράκτης, leç. plus
régulière, καταρρ- provenant p.-ê. d’une confus. avec le radical de
καταρρήγνυμι.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
11 occurrences
Genèse
LXX · 2- 7:11… αἱ πηγαὶ τῆς ἀβύσσου καὶ οἱ καταρράκται τοῦ οὐρανοῦ ἠνεῴχθησαν
- 8:2… αἱ πηγαὶ τῆς ἀβύσσου καὶ οἱ καταρράκται τοῦ οὐρανοῦ καὶ συνεσχέθη ὁ ὑετὸς …
Lévitique
LXX · 1- 11:17καὶ νυκτικόρακα καὶ καταρράκτην καὶ ἶβιν
Deutéronome
LXX · 1- 14:17καὶ καταράκτην καὶ ἱέρακα καὶ τὰ ὅμοια αὐτῷ …
2 Rois
LXX · 2- 7:2… Ελισαιε καὶ εἶπεν ἰδοὺ ποιήσει κύριος καταρράκτας ἐν οὐρανῷ μὴ ἔσται τὸ ῥῆμα …
- 7:19… Ελισαιε καὶ εἶπεν ἰδοὺ κύριος ποιεῖ καταρράκτας ἐν τῷ οὐρανῷ μὴ ἔσται τὸ …
Psaumes
LXX · 1- 41:8ἄβυσσος ἄβυσσον ἐπικαλεῖται εἰς φωνὴν τῶν καταρρακτῶν σου πάντες οἱ μετεωρισμοί σου καὶ …
Malachie
LXX · 1- 3:10… παντοκράτωρ ἐὰν μὴ ἀνοίξω ὑμῖν τοὺς καταρράκτας τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἐκχεῶ ὑμῖν τὴν …
Jérémie
LXX · 3- 20:2… αὐτὸν καὶ ἐνέβαλεν αὐτὸν εἰς τὸν καταρράκτην ὃς ἦν ἐν πύλῃ οἴκου ἀποτεταγμένου …
- 20:3… ἐξήγαγεν Πασχωρ τὸν Ιερεμιαν ἐκ τοῦ καταρράκτου καὶ εἶπεν αὐτῷ Ιερεμιας οὐχὶ Πασχωρ …
- 36:26… εἰς τὸ ἀπόκλεισμα καὶ εἰς τὸν καταρράκτην