κνήμη
Nom · knimi (knêmê)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
κνήμη, ης
(ἡ)
1 jambe, particul. bas de la jambe (p. opp.
à μηρός) Il. 4, 147 ; Od. 8, 135, etc. ; Hdt. 6, 125 ; Eur. Ph. 1403 ; Xén. Hell. 5, 4, 58 ; Plat.
Tim. 74e, etc. ||
2 p.
anal. partie de la tige d’une plante entre deux nœuds,
Th. H.P.
9, 13, 5 ||
3 κν.
μελίνης, Soph. fr. 534 (sens
inconnu).
Étym.
κνάω.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
6 occurrences
Deutéronome
LXX · 1- 28:35… ἐπὶ τὰ γόνατα καὶ ἐπὶ τὰς κνήμας ὥστε μὴ δύνασθαί σε ἰαθῆναι ἀπὸ …
Juges
LXX · 1- 15:8καὶ ἐπάταξεν αὐτοὺς κνήμην ἐπὶ μηρὸν πληγὴν μεγάλην καὶ κατέβη …
Psaumes
LXX · 1- 146:10… τοῦ ἵππου θελήσει οὐδὲ ἐν ταῖς κνήμαις τοῦ ἀνδρὸς εὐδοκεῖ
Cantique des cantiques
LXX · 1- 5:15 κνῆμαι αὐτοῦ στῦλοι μαρμάρινοι τεθεμελιωμένοι ἐπὶ βάσεις …
Isaïe
LXX · 1- 47:2… σου ἀνακάλυψαι τὰς πολιάς ἀνάσυραι τὰς κνήμας διάβηθι ποταμούς
Daniel
LXX · 1- 2:33αἱ κνῆμαι σιδηραῖ οἱ πόδες μέρος τι σιδηροῦν …