κτηνοτρόφος
Adjectif · ktinotrofos (ktênotrofos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
κτηνο·τρόφος, ου
(ὁ, ἡ) qui nourrit du bétail,
DS. 1, 74 ;
Spt. Num.
32, 4.
Étym.
κτῆνος, τρέφω.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
4 occurrences
Genèse
LXX · 3- 4:20… ἦν ὁ πατὴρ οἰκούντων ἐν σκηναῖς κτηνοτρόφων
- 46:32… δὲ ἄνδρες εἰσὶν ποιμένες ἄνδρες γὰρ κτηνοτρόφοι ἦσαν καὶ τὰ κτήνη καὶ τοὺς …
- 46:34ἐρεῖτε ἄνδρες κτηνοτρόφοι ἐσμὲν οἱ παῖδές σου ἐκ παιδὸς …
Nombres
LXX · 1- 32:4… κύριος ἐνώπιον τῶν υἱῶν Ισραηλ γῆ κτηνοτρόφος ἐστίν καὶ τοῖς παισίν σου κτήνη …