κωπηλάτης
Nom · kôpilatis (kôpêlatês)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
κωπ·ηλάτης, ου
(ὁ) [ᾰ] rameur,
Pol. 34, 3, 8.
Étym.
κώπη, ἐλαύνω.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
6 occurrences
Ézéchiel
LXX · 6- 27:8… οἱ κατοικοῦντες Σιδῶνα καὶ Αράδιοι ἐγένοντο κωπηλάται σου οἱ σοφοί σου Σορ οἳ …
- 27:9… τὰ πλοῖα τῆς θαλάσσης καὶ οἱ κωπηλάται αὐτῶν ἐγένοντό σοι ἐπὶ δυσμὰς δυσμῶν
- 27:26ἐν ὕδατι πολλῷ ἦγόν σε οἱ κωπηλάται σου τὸ πνεῦμα τοῦ νότου συνέτριψέν …
- 27:27… καὶ τῶν συμμίκτων σου καὶ οἱ κωπηλάται σου καὶ οἱ κυβερνῆταί σου καὶ …
- 27:29… καταβήσονται ἀπὸ τῶν πλοίων πάντες οἱ κωπηλάται σου καὶ οἱ ἐπιβάται καὶ οἱ …
- 27:34… ἐν μέσῳ σου ἔπεσον πάντες οἱ κωπηλάται σου