λάπτω
Verbe · laptô (laptô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
λάπτω (f.
λάψω, ao.
ἔλαψα, pf.
λέλαφα [λᾰφ])
1 lécher avec la langue,
laper : avec γλώσσῃσιν, Il. 16, 161 ; ou τῇ γλώσσῃ λ. El.
N.A. 6, 53 ;
abs. Arstt.
H.A. 8, 6 ;
Plut. M.
971a,
etc. ; d’où
boire avidement, αἷμα, Ar. fr. 492 ; οἶνον, Ath. 443, du sang, du vin ||
2 vider, épuiser,
Ath. 363a (dout. conj. λαπάττειν)
||
Moy. laper,
Phérécr. (Ath.
485a).
Étym.
onomatopée, p.-ê. pré-grec.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
4 occurrences
Juges
LXX · 4- 7:5… κύριος πρὸς Γεδεων πᾶς ὃς ἂν λάψῃ τῇ γλώσσῃ αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ ὕδατος …
- 7:5… αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ ὕδατος ὡς ἐὰν λάψῃ ὁ κύων στήσεις αὐτὸν κατὰ μόνας …
- 7:6καὶ ἐγένετο ὁ ἀριθμὸς τῶν λαψάντων ἐν χειρὶ αὐτῶν πρὸς τὸ στόμα …
- 7:7… Γεδεων ἐν τοῖς τριακοσίοις ἀνδράσιν τοῖς λάψασιν σώσω ὑμᾶς καὶ δώσω τὴν Μαδιαμ …