λαμπτήρ
Nom · lamptir (lamptêr)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
λαμπτήρ, ῆρος
(ὁ)
I vase à feu où l’on
brûlait des torches de résine ou du bois
sec pour s’éclairer, Od. 18, 307, 343 ; 19, 63
||
II postér. tout ce qui éclaire :
1 flambeau, Eschl. Ag. 22 ; fig. en parl. du soleil, au pl.
Eur. Rhes.
60 ; des
étoiles Man. 4,
426 ||
2 lampe, Eur. I.A. 34 ; Xén. Conv. 5, 2 ||
3 lanterne, En. tact. Pol. 22, 9 ; Arstt. H.A. 4, 5, 8 ;
Empéd. 84, 3
Diels.
Étym.
λάμπω.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
4 occurrences
Proverbes
LXX · 4- 16:28ἀνὴρ σκολιὸς διαπέμπεται κακὰ καὶ λαμπτῆρα δόλου πυρσεύει κακοῖς καὶ διαχωρίζει φίλους
- 20:9… ἁμαρτιῶν κακολογοῦντος πατέρα ἢ μητέρα σβεσθήσεται λαμπτήρ αἱ δὲ κόραι τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ …
- 21:4μεγαλόφρων ἐφ᾿ ὕβρει θρασυκάρδιος λαμπτὴρ δὲ ἀσεβῶν ἁμαρτία
- 24:20οὐ γὰρ μὴ γένηται ἔκγονα πονηρῶν λαμπτὴρ δὲ ἀσεβῶν σβεσθήσεται