λείχω
Verbe · likhô (léïkô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
λείχω (f.
λείξω, ao.
ἔλειξα, pf.
inus.) lécher, Hdt. 4, 23 ; Eschl. Ag. 828, Eum. 106 ; Ar. Eq. 103 ; Arstt. H.A. 6 fin, etc. ||
E On rapporte à λείχω
le part. pf.
λελειχμώς, Hés.
Th. 826,
qui se rattache plus régul. à
λιχμάζω, d’où
λελιχμακώς, λελιχμώς, épq. λελειχμώς.
Étym. R.
indo-europ. *leiǵh-, lécher ;
cf. lat.
lingō.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
5 occurrences
1 Rois
LXX · 2- 20:19… λέγει κύριος ἐν παντὶ τόπῳ ᾧ ἔλειξαν αἱ ὕες καὶ οἱ κύνες τὸ …
- 20:19… οἱ κύνες τὸ αἷμα Ναβουθαι ἐκεῖ λείξουσιν οἱ κύνες τὸ αἷμά σου καὶ …
Psaumes
LXX · 1- 71:9… Αἰθίοπες καὶ οἱ ἐχθροὶ αὐτοῦ χοῦν λείξουσιν
Michée
LXX · 1- 7:17 λείξουσιν χοῦν ὡς ὄφεις σύροντες γῆν συγχυθήσονται …
Isaïe
LXX · 1- 49:23… καὶ τὸν χοῦν τῶν ποδῶν σου λείξουσιν καὶ γνώσῃ ὅτι ἐγὼ κύριος καὶ …