Concordance

μαλακίζω

Verbe · malakizô (malakidzô)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

μαλακίζω [ᾰᾰ] rendre mou, amollir, d’où au pass.
I être ou devenir faible, languissant, Arstt. H.A. 8, 26 ; Th. Char. 1, 2 ; Luc. Lex. 2, etc. ||
II au mor.
1 être mou, agir mollement, Dém. 120, 7 ; Luc. Herm. 24 ||
2 être amolli, énervé, Thc. 2, 42, etc. ; Xén. Cyr. 2, 3, 3, etc. ||
3 être amolli, se laisser amollir ou fléchir, Thc. 6, 29 ; πρός τι, Thc. 3, 40, en présence de qqe ch. ||
Moy. (ao. ἐμαλακισάμην) être faible, faiblir : πρὸς τὸν θάνατον, Xén. Ap. 33, devant la mort ||
E Act. non classique. Moy. seul. prés. et ao. ἐμαλακισάμην ; fut. et ao. pass. au sens moy. μαλακισθήσομαι, DC. 38, 18, et ao. ἐμαλακίσθην, Thc. 2, 42, etc. ; Plat. Soph. 267a ; Luc. Herm. 24.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

4 occurrences

  1. Isaïe

    LXX · 4
  2. 38:1ἐγένετο δὲ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἐμαλακίσθη Εζεκιας ἕως θανάτου καὶ ἦλθεν πρὸς …
  3. 38:9προσευχὴ Εζεκιου βασιλέως τῆς Ιουδαίας ἡνίκα ἐμαλακίσθη καὶ ἀνέστη ἐκ τῆς μαλακίας αὐτοῦ
  4. 39:1… καὶ δῶρα Εζεκια ἤκουσεν γὰρ ὅτι ἐμαλακίσθη ἕως θανάτου καὶ ἀνέστη
  5. 53:5… ἐτραυματίσθη διὰ τὰς ἀνομίας ἡμῶν καὶ μεμαλάκισται διὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν παιδεία εἰρήνης …