μανδραγόρας
Nom · mandragoras (mandragoras)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
μανδραγόρας, ου
ou α
(ὁ) mandragore,
plante stupéfiante ou soporifique,
Hpc. 420, 19,
etc. ; Xén.
Conv. 2, 24 ;
Plat. Rsp.
488c,
etc. ; prov.
μανδραγόραν πεπωκέναι, Dém. 133, 1, avoir bu de la
mandragore, c. à d. être engourdi ;
ὑπὸ μανδραγόρα καθεύδειν, Luc. Tim. 2 ; ἐκ μανδραγόρου
καθεύδειν, Luc. Dem. enc. 36, etc. dormir par l’effet de la mandragore ||
E Ion. μανδραγόρης,
Orph. Arg.
917.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
6 occurrences
Genèse
LXX · 5- 30:14… ἡμέραις θερισμοῦ πυρῶν καὶ εὗρεν μῆλα μανδραγόρου ἐν τῷ ἀγρῷ καὶ ἤνεγκεν αὐτὰ …
- 30:14… Ραχηλ τῇ Λεια δός μοι τῶν μανδραγορῶν τοῦ υἱοῦ σου
- 30:15… τὸν ἄνδρα μου μὴ καὶ τοὺς μανδραγόρας τοῦ υἱοῦ μου λήμψῃ εἶπεν δὲ …
- 30:15… σοῦ τὴν νύκτα ταύτην ἀντὶ τῶν μανδραγορῶν τοῦ υἱοῦ σου
- 30:16… σήμερον μεμίσθωμαι γάρ σε ἀντὶ τῶν μανδραγορῶν τοῦ υἱοῦ μου καὶ ἐκοιμήθη μετ᾿ …
Cantique des cantiques
LXX · 1- 7:14οἱ μανδραγόραι ἔδωκαν ὀσμήν καὶ ἐπὶ θύραις ἡμῶν …