μανιάκης
Nom · maniakis (maniakês)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
μανιάκης, ου
(ὁ) collier d’or
des Perses, des Celtes, Pol. 2, 29 et 31 ; Plut.
Cim. 9 ;
Spt. Dan.
5, 7, etc.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
4 occurrences
Daniel
LXX · 3- 5:7… γνωρίσῃ μοι πορφύραν ἐνδύσεται καὶ ὁ μανιάκης ὁ χρυσοῦς ἐπὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ …
- 5:16… γνωρίσαι μοι πορφύραν ἐνδύσῃ καὶ ὁ μανιάκης ὁ χρυσοῦς ἔσται ἐπὶ τὸν τράχηλόν …
- 5:29… ἐνέδυσαν τὸν Δανιηλ πορφύραν καὶ τὸν μανιάκην τὸν χρυσοῦν περιέθηκαν περὶ τὸν τράχηλον …
Esdras A'
LXX · 1- 3:6… ἅρμα χρυσοχάλινον καὶ κίδαριν βυσσίνην καὶ μανιάκην περὶ τὸν τράχηλον