μερίζω
Verbe · mérizô (méridzô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
μερίζω (impf.
ἐμέριζον, f.
μεριῶ, ao.
ἐμέρισα, pf.
μεμέρικα ; pass.
f. μερισθήσομαι, ao. ἐμερίσθην, pf. μεμέρισμαι) partager,
diviser, fractionner, acc. Dém. 1297, 20 ;
abs. Plat.
Pol. 292d ; au pass. être divisé, Xén.
An. 5, 1, 9 ;
Plat. Parm.
144d,
etc. ; μεμερίσθαι, NT. 1 Cor. 1, 13, se partager
en factions dissidentes ||
Moy. (f. μερίσομαι ou μεριοῦμαι, ao. ἐμερισάμην)
1 s’attribuer une part,
acc. Plat.
Ep. 358a ; τῶν τινος, Is. 77, 14, des biens de qqn ||
2 partager :
τι πρός τινα, Dém. 1149, 20 ou μετά τινος, Dém. 913, 1, qqe ch. avec
qqn ||
E Prés. dor. μερίσδω,
Bion 15, 1, 31.
Fut. att. μεριῶ, Plat. Parm. 131c. Ao. dor. part.
μερίξας, T.
Locr. 99d. Pf. μεμέρικα, DH. Pomp. 4. Moy. prés. impér. dor. μερίζευ, Thcr. Idyl. 21, 31 ;
fut. au sens pass. μεριοῦμαι, Arstt.
P.A. 3, 3, 3 ;
au sens moy. Spt. Jos. 13, 27 ; Prov.
14, 18 ; pf.
pass. μεμέρισμαι, au sens moy. Dém.
47, 34.
Étym.
μερίς.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗