μεσημβρινός
Adjectif · mésimvrinos (mésêmbrinos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
μεσημϐρινός, ή,
όν :
1 du milieu du jour, de
midi, Eschl. Sept. 431 ; Ar. Vesp. 774 ; μ. ᾠδός,
Anth. 9, 584,
chant du milieu du jour, c. à d. de la
cigale ; adv. μεσημϐρινόν, Nic.
Th. 401 ;
τὸ μεσαμϐρινόν (dor.) Thcr. Idyl. 1, 15 ; 10, 48, à midi ||
2 situé au midi,
Eschl. Pr.
721 ; τὰ
μεσημϐρινά, Thc. 6, 2, les pays méridionaux ; ὁ μ.
κύκλος, Plut. M. 888c, ou simpl. ὁ μεσημϐρινός, Str.
70, le méridien ||
E Par except. [ῑ]
lorsque la syllabe suiv. est longue,
Call. L. Pall.
72 ; Opp.
C. 1, 299 ;
2, 17 ; Anth.
App. 92 ;
dor. μεσαμϐρινός, v.
ci-dessus.
Étym.
μεσημϐρία.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
4 occurrences
Job
LXX · 1- 5:14ἡμέρας συναντήσεται αὐτοῖς σκότος τὸ δὲ μεσημβρινὸν ψηλαφήσαισαν ἴσα νυκτί
Psaumes
LXX · 1- 90:6… ἐν σκότει ἀπὸ συμπτώματος καὶ δαιμονίου μεσημβρινοῦ
Isaïe
LXX · 1- 16:3… σκέπην πένθους αὐτῇ διὰ παντός ἐν μεσημβρινῇ σκοτίᾳ φεύγουσιν ἐξέστησαν μὴ ἀπαχθῇς
Esdras A'
LXX · 1- 9:41… ἱεροῦ πυλῶνος εὐρυχώρῳ ἀπὸ ὄρθρου ἕως μεσημβρινοῦ ἐνώπιον ἀνδρῶν τε καὶ γυναικῶν καὶ …