μετοικία
Nom · métukia (métoïkia)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
μετοικία, ας
(ἡ)
I habitation avec,
Soph. Ant.
890 ||
II
1 émigration, Thc. 1, 2 ||
2 établissement d’un
étranger dans une ville, Eschl.
Eum. 1018 ;
Xén. Vect.
2, 7 ; Plat.
Leg. 850c ||
3 situation et droits d’un
étranger domicilié, Lys. 107, 31.
Étym.
μέτοικος.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
4 occurrences
1 Rois
LXX · 1- 8:47… ἐπιστρέψωσιν καὶ δεηθῶσίν σου ἐν γῇ μετοικίας αὐτῶν λέγοντες ἡμάρτομεν ἠνομήσαμεν ἠδικήσαμεν
1 Chroniques
LXX · 1- 5:41καὶ Ιωσαδακ ἐπορεύθη ἐν τῇ μετοικίᾳ μετὰ Ιουδα καὶ Ιερουσαλημ ἐν χειρὶ …
Jérémie
LXX · 2- 9:10καὶ δώσω τὴν Ιερουσαλημ εἰς μετοικίαν καὶ εἰς κατοικητήριον δρακόντων καὶ τὰς …
- 20:4… κύριος ἰδοὺ ἐγὼ δίδωμί σε εἰς μετοικίαν σὺν πᾶσι τοῖς φίλοις σου καὶ …