μηνίω
Verbe · miniô (mêniô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
μηνίω (f.
ίσω, ao.
ἐμήνισα, pf.
inus.) [ῑ devant σ ; ι devant une voy. long à l’arsis,
bref à la thésis]
1 éprouver du
ressentiment, Il. 1,
488 ; τινί, Il. 1, 422 ; 18, 257 ; Hdt. 5, 84 ; 7, 229 ;
9, 7, contre qqn ||
2 exercer son courroux,
témoigner son ressentiment : τινός,
Il. 5, 178, au
sujet de qqe ch. ; τινὶ μ. τινός,
Soph. Ant.
1177, avoir du ressentiment contre qqn
au sujet de qqe ch. ||
Moy. éprouver du
ressentiment : ὑπέρ τινος,
Eschl. Eum.
102, de qqe ch. ||
E Prés. dor. μανίω
[ᾱ] Sim. fr. 50 ; Eur. Hipp. 1146. Impf. ἐμήνιον [ῐ]
Il. 1, 247 ;
[ῑ] Il.
2, 769. Fut.
réc. μηνιῶ, Spt. Ps. 102, 9.
Étym.
μῆνις.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
5 occurrences
Lévitique
LXX · 1- 19:18… ἐκδικᾶταί σου ἡ χείρ καὶ οὐ μηνιεῖς τοῖς υἱοῖς τοῦ λαοῦ σου καὶ …
Psaumes
LXX · 1- 102:9… τέλος ὀργισθήσεται οὐδὲ εἰς τὸν αἰῶνα μηνιεῖ
Jérémie
LXX · 1- 3:12… ἐγώ εἰμι λέγει κύριος καὶ οὐ μηνιῶ ὑμῖν εἰς τὸν αἰῶνα
Siracide
LXX · 1- 28:7μνήσθητι ἐντολῶν καὶ μὴ μηνίσῃς τῷ πλησίον καὶ διαθήκην ὑψίστου καὶ …
Odes
LXX · 1- 12:13… ἀνομίαις μου μηδὲ εἰς τὸν αἰῶνα μηνίσας τηρήσῃς τὰ κακά μοι μηδὲ καταδικάσῃς …