μιαροφαγέω
Verbe · miarofagéô (miarofagéô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
μιαρο·φαγέω-ῶ [ᾰ] manger des aliments impurs, Spt. 4 Macc. 5, 19, 25, 27.
Étym.
μιαρός, φαγεῖν.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
9 occurrences
4 Maccabées
LXX · 9- 5:3εἰ δέ τινες μὴ θέλοιεν μιαροφαγῆσαι τούτους τροχισθέντας ἀναιρεθῆναι
- 5:19… μικρὰν οὖν εἶναι νομίσῃς ταύτην εἰ μιαροφαγήσαιμεν ἁμαρτίαν
- 5:25διὸ οὐ μιαροφαγοῦμεν πιστεύοντες γὰρ θεοῦ καθεστάναι τὸν νόμον …
- 8:2… ὁ τύραννος μὴ δυνηθεὶς ἀναγκάσαι γέροντα μιαροφαγῆσαι τότε δὴ σφόδρα περιπαθῶς ἐκέλευσεν ἄλλους …
- 8:2… τῶν Εβραίων ἀγαγεῖν καὶ εἰ μὲν μιαροφαγήσαιεν ἀπολύειν φαγόντας εἰ δ᾿ ἀντιλέγοιεν πικρότερον …
- 8:12… καὶ διὰ τοῦ φόβου πείσειεν αὐτοὺς μιαροφαγῆσαι
- 8:29… τῷ παύσασθαι τὸν τύραννον συμβουλεύοντα αὐτοῖς μιαροφαγῆσαι πάντες διὰ μιᾶς φωνῆς ὁμοῦ ὥσπερ …
- 11:16ὥστε εἴ σοι δοκεῖ βασανίζειν μὴ μιαροφαγοῦντα βασάνιζε
- 13:2εἰ γὰρ τοῖς πάθεσι δουλωθέντες ἐμιαροφάγησαν ἐλέγομεν ἂν τούτοις αὐτοὺς νενικῆσθαι