μισητός
Adjectif · misitos (misêtos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
μισητός, ή, όν
[ῑ]
1 haï, odieux,
Eschl. Ag.
1228 ||
2 haïssable, Xén. Mem. 2, 6, 21 ; 3, 10, 5 ;
Plat. Phil.
49e ||
3 débauché, Crat. (Com. fr.
2, 202) ; subst.
fém. μισήτη (non μισητή) une prostituée,
Archil. 173.
Étym.
μισέω.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
9 occurrences
Genèse
LXX · 1- 34:30εἶπεν δὲ Ιακωβ Συμεων καὶ Λευι μισητόν με πεποιήκατε ὥστε πονηρόν με εἶναι …
Proverbes
LXX · 3- 24:24… δίκαιός ἐστιν ἐπικατάρατος λαοῖς ἔσται καὶ μισητὸς εἰς ἔθνη
- 30:23… ἐὰν ἐκβάλῃ τὴν ἑαυτῆς κυρίαν καὶ μισητὴ γυνὴ ἐὰν τύχῃ ἀνδρὸς ἀγαθοῦ
- 33:11… ἐπέλθῃ ἐπὶ τὸν ἑαυτοῦ ἔμετον καὶ μισητὸς γένηται οὕτως ἄφρων τῇ ἑαυτοῦ κακίᾳ …
Sagesse
LXX · 1- 14:9ἐν ἴσῳ γὰρ μισητὰ θεῷ καὶ ὁ ἀσεβῶν καὶ ἡ …
Siracide
LXX · 4- 10:7 μισητὴ ἔναντι κυρίου καὶ ἀνθρώπων ὑπερηφανία καὶ …
- 20:5ἔστιν σιωπῶν εὑρισκόμενος σοφός καὶ ἔστιν μισητὸς ἀπὸ πολλῆς λαλιᾶς
- 20:15… κῆρυξ σήμερον δανιεῖ καὶ αὔριον ἀπαιτήσει μισητὸς ἄνθρωπος ὁ τοιοῦτος
- 37:20ἔστιν σοφιζόμενος ἐν λόγοις μισητός οὗτος πάσης τροφῆς καθυστερήσει