νηπιότης
Nom · nipiotis (nêpiotês)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
νηπιότης, ητος
(ἡ)
1 première enfance,
Plat. Leg.
808e ;
Arstt. Probl.
10, 50 ||
2 enfantillage, puérilité,
Luc. Halc.
3.
Étym.
νήπιος.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
4 occurrences
Osée
LXX · 1- 2:17… καὶ ταπεινωθήσεται ἐκεῖ κατὰ τὰς ἡμέρας νηπιότητος αὐτῆς καὶ κατὰ τὰς ἡμέρας ἀναβάσεως …
Ézéchiel
LXX · 3- 16:22… καὶ οὐκ ἐμνήσθης τὰς ἡμέρας τῆς νηπιότητός σου ὅτε ἦσθα γυμνὴ καὶ ἀσχημονοῦσα …
- 16:43… ὧν οὐκ ἐμνήσθης τὴν ἡμέραν τῆς νηπιότητός σου καὶ ἐλύπεις με ἐν πᾶσι …
- 16:60… μου τῆς μετὰ σοῦ ἐν ἡμέραις νηπιότητός σου καὶ ἀναστήσω σοι διαθήκην αἰώνιον