νουθέτησις
Nom · nouthétisis (noutétêsis)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
νουθέτησις, εως
(ἡ) action
d’avertir, d’admonester, Eur. H.f. 1256 ; Eup. 66 Kock ; 103, 12 Bekker, Anecdota græca, vol. 1 ;
Plat. Leg.
700c,
etc.
Étym.
νουθετέω.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗